احسان تو 03 شهریور 1395 توسط زينب اسماعيلي دلم که می گیرد دست معبودم را غرق بوسه می کنم هنگامی که وجودش را در کنارم حس می کنم همه ی آن دلتنگی ها به آرامشی نشاط آور مبدل می شوند آرمشی که هیچ معشوقی نمی تواند نثار آدمی کند این چه دوستی است که اینقدر دارمش… مطلب قبلیمطلب بعدی
